poonychicstyle

มันฟาดเข้ามากลางใจอย่างแรง...เค้าหรอที่พูดกับเรา...ใช่เค้าจริงเหรอ...คำพูดนั้นมันออกมาจากเขา

...มึนเลย..แบบรับไม่ทันได้แต่ยืนนิ่ง...น้ำตาที่เหมือนจะไหลแต่มันกลับไหลไม่ออก..ร่างกายเกิดอาการที่

เรียกว่าตัวชาาาไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ได้แต่บอกกับตัวเองว่าฉันขอจำไปจนวันตาย...ไม่เคยคิดจะโกรธ

คนๆนี้หากวันหนึ่งเราไปกันไม่ได้...ซึ่งนั่นคงเป็นเพราะฉันนั้นไม่ดีพอ...ฉันนั้นเจียมตัวมาตลอด ว่าไม่คู่ควร

กับเค้า...แต่แล้วเค้าก็ตอกย้ำให้ฉันรู้ว่าตัวเองต้อยต่ำกว่าเค้าขนาดไหน.....เค้าขอโทษ...บอกว่าไม่ได้ตั้งใจ

.....อยากรู้...ขอโทษแล้วหายเจ็บมั้ย ตอบฉันว่ามันหาย เจ็บมั้ย กี่หยดน้ำตาที่หลั่งไว้ หัวใจฉันมันร้าวไม่ผิด

ใช่มั้ยที่ฉันเจ็บแล้วจำ.....

เค้ามีทุกอย่าง...ซึ่งคนอย่างฉันไม่มี

ชีวิตเค้าคงได้เจออะไรดีๆกว่าคนอย่างฉัน

ฉันให้ได้แค่ความรักเท่านั้น

แค่นี้พอมั้ยสำหรับเค้า